ك / گ 1 . كاف بيانيه هميشه به صورت « كى » نوشته شده است . يعنى « هركه » به صورت « هركى » كتابت شده است . اما وقتى به ديگر واژه‌ها مىچسبد ، مانند : آنكه ، بدانكه ، ازآنكه ، ازيرا كه به گونهء « ك » نوشته شده است ، مثل آنك ، بدانك ، ازانك ، ازيراك . ضمنا در موارد متعدّد « ازيراكى » نيز ديده مىشود . 2 . اختلافى را كه درمورد ك و گ در توران و ايران موجود است قبلا مطرح كرده‌ايم . اكنون كلماتى چند مىآوريم كه مطابق با لهجهء تورانى كتابت شده است : « بركست » ( ص 4 ) به جاى برگست ؛ « جاودانكى » ( ص 56 ) به جاى جاودانگى ؛ « خاصكى » ( ص 29 ) به جاى خاصگى ؛ « خوردكى » ( ص 15 ) به جاى خوردگى ؛ « شكفت » ( ص 12 ) به جاى شگفت ؛ « كيسو » ( ص 69 ) به جاى گيسو ؛ « نكوسار » ( ص 56 ) به جاى نگوسار ؛ « مژدكان » ( ص 32 ) به جاى مژدگان . اگر چه « كيسو » به معنى موى جعد در فرهنگها يافت نمىشود ، اما به گمان من حتما رواج داشته است . زيرا در فرهنگها نام دارويى « كيسو » آمده است كه به عربى « جعده » خوانده مىشود ، پس اگر كيسو به كار برده نمىشده ، جعده به گيسو ترجمه مىشد و چون آن را كيسو مىخوانند ، معلوم است كه كيسو به مفهوم گيسو حتما رايج بوده است . در زبانهاى هندى نيز كلمهء « كيس » [ به مفهوم موى جعد ] رايج است . 3 . بالاى حرف گاف معمولا دو نقطه گذارده شده است . اين دو نقطه هميشه بر مركز آن قرار دارد . نمونه : كفت ، كردن ، كيرد ، ديكر ، بكرفت ، كاو ، چكونه ، سنك ، بزرك . هرگاه گاف كوفى كه مركزش به دور خود پيچيده است ،